Współcześnie za podstawowe i najpopularniejsze rodzaje twórczości uznaje się twórczość muzyczną, ruchową, językową i plastyczną. Twórczość plastyczna rozumiana jest jako proces dokonywania zmiany, przetwarzania i wytwarzania form wizualnych (na płaszczyźnie i w przestrzeni), nadawania tym nieznanym dotąd i oryginalnym formom wizualnym nowych jakości ideowych (mentalnych), wyrażających się wartościami pozamaterialnymi (ideowymi, estetycznymi) i stanowiących względne wartości materialne. Nie ulega wątpliwości, że to właśnie twórczość plastyczna odgrywa ogromną rolę w spontanicznej działalności małych dzieci i pozytywnie wpływa na cały ich rozwój. A. Strzałecki, przyznaje, iż twórczość plastyczna jest tą dziedziną świadomości ludzkiej, która towarzyszyła człowiekowi od zarania dziejów i która nagromadziła olbrzymi zasób wiedzy i doświadczeń. Twórczość to czynny kontakt dziecka z plastyką, i dlatego aby ją zrozumieć, należy ją rozpatrywać w następujących kategoriach:
- twórczość jako dzieło(wytwór)
-twórczość jako proces,
- twórczość jako zespół zdolności
- twórczość jako zespół stymulatorów społecznych
Z kolei M. Karkowska- Struczyk uważa, że twórczość plastyczna dziecka rozwija wyobraźnię, pamięć, pozwala na utrwalanie wiedzy o przedmiotach, życiu ludzi i zwierząt. Dziecko poznaje swoje możliwości, uczy się wytrwałości, ujawnia pomysłowość, oryginalność, uczy się odczuwać potrzeby innych.
Twórczość rysunkowa jest pierwszą podstawową formą aktywności plastycznej, w której dziecko wyraża swoją osobowość. Rysunek dziecka jest wyrazem przeżyć i wiedzy, a nie kopią rzeczywistości. Jest przejawem dziecięcej psychiki.
Twórczość plastyczna jako naturalna działalność dzieci ma ogromny wpływ na ich rozwój emocjonalny, psychiczny, fizyczny i społeczny. Każde zajęcia plastyczne rozwijające aktywność artystyczną dziecka przyczyniają się do jego do ogólnego rozwoju i umożliwiają wielowarstwowe poznawanie rzeczywistości. Dzięki praktycznym zajęciom manualnym rozwijają się zdolności i indywidualności dziecka, uczy się ono czerpać radość i szczęście z kontaktu z szeroko pojętą sztuką. Przeżycia występujące w procesie tworzenia mogą stać się motywacją do dalszych wysiłków, dziecko tworząc odwołuje się do swoich spostrzeżeń, odważniej wyraża swoje sądy, uczy się niezależności myślenia. Zajęcia plastyczne cieszą się ogromną popularnością wśród dzieci, większość z nich uwielbia rysować, malować, wycinać, lepić z plasteliny. Niestety rodzice nie zawsze znajdują czas, aby wspólnie z dzieckiem rozwijać jego pasję, tym większą właśnie rolę odgrywają różnego rodzaju kółka plastyczne. Dziecko podczas takich zajęć pozalekcyjnych nie tylko skupia się na swojej twórczości, ale także podpatruje i uczy się od innych koleżanek i kolegów. W grupie osób o tych samych zainteresowaniach chętniej oddaje się pasji, wzbogaca swój warsztat. Na zajęciach dodatkowych z plastyki dzieci często poznają różne, nieznane im dotąd techniki plastyczne, dowiadują się, że można rysować węglem, świecą, malować gąbką, czy akwarelą. Taka wiedza poszerza horyzonty, rozbudza zainteresowanie dziedziną, sztuką. Dziecko może zatem eksperymentować, tworzyć oryginalne dzieła wieloma technikami, rozbudzając nieustannie swoją wyobraźnię. Czas spędzony na zajęciach plastycznych nigdy nie jest czasem straconym dla dziecka, każdy wytwór jego pracy artystycznej wspomaga jego prawidłowy rozwój i rozbudza chęć podejmowania działań.
Edukacja plastyczna podobnie jak muzyczna rozwija dzieci na wielu płaszczyznach. Dziecko uczy się właściwego odbioru i przeżywania sztuki, co wpływa na rozwój jego wrażliwości, sposób przekazywania uczuć i emocji. Zajęcia plastyczne organizowane w przedszkolu i na pierwszym etapie edukacji szkolnej przyczyniają się ponadto do propagowania patriotyzmu i kultury regionalnej. Poznanie barw i symboli narodowych sprawia, że w dziecku rodzi się poczucie przynależności narodowej, rodzi się patriotyzm, który potrafi pielęgnować. Lekcje plastyki są ponadto źródłem wiedzy o kulturze swojego kraju, a także całym świecie. Wpajane przez nauczyciela poszanowanie dla sztuki i cudzej pracy pozytywnie wpływa na rozwój moralny i etyczny dziecka. Organizacja zajęć plastycznych na pierwszym etapie kształcenia nie wymaga ogromnych nakładów finansowych i specjalnego zaplecza, istotne jest jednak, aby dzieci uczestniczące w nich miały fachowa opiekę i wsparcie osób kreatywnych i postępowych. Tylko właściwie kierowana działalność artystyczna najmłodszych może pobudzić ich zainteresowanie i pomóc rozwinąć talent.
BIBLIOGRAFIA
Karwowska-Struczyk M., Autoekspresja plastyczna dziecka wyrazem jego rozwoju. "Wychowanie w Przedszkolu" 1988 nr 9.
Popek S.L, Psychologia twórczości plastycznej, Kraków 2010.
Strzałecki A., Wybrane zagadnienia psychologii twórczości, PWN, Warszawa 1969.


